Protozoaire wormen (wormen) bij mensen

Tegenwoordig zijn ziekten veroorzaakt door talrijke soorten protozoa en wormen wijdverspreid. Het gevaar van dergelijke aandoeningen wordt niet alleen verklaard door de complicaties en storingen in het lichaam waartoe protozoa en wormen bij mensen leiden, maar ook door de moeilijkheid om de ziekte te diagnosticeren vanwege de gelijkenis van symptomen met verschillende niet-parasitaire aandoeningen.

Helminten en protozoa veroorzaken:

• verstoringen van het maag-darmkanaal (constipatie, diarree, braken);
• huidallergische reacties;
• algemene dronkenschap van het lichaam;
• spier- en gewrichtspijn;
• uitdroging.

Om diagnostische fouten te voorkomen en een ontoereikende behandelingskuur voor te schrijven, die in het beste geval eenvoudigweg niet effectief zal zijn en in het slechtste geval complicaties kan veroorzaken, moet u nauwkeurig het type wormen en de mate van infectie van het lichaam ermee bepalen.

Routes van infectie door protozoaire wormen

Alle wormen komen van buitenaf het lichaam binnen. Hetzelfde geldt voor protozoaire wormen. In het milieu leven ze in bodem- en waterlichamen. Naast ongewassen handen en het eten van voedsel van lage kwaliteit, kun je er thuis mee besmet raken, door contact met een drager.

Het belangrijkste mechanisme van elke infectie is meestal oraal-fecaal, dat wil zeggen dat een persoon eenvoudigweg wormeieren inslikt samen met voedsel en water, en minder vaak komen sommige worminfecties voor door de beten van geïnfecteerde insecten.

Protozoaire wormen die bij mensen leven, behoren tot de klasse van eencellige organismen. Infectie wordt protozoose genoemd. Afhankelijk van het type en de mate van invasie kan het verloop van de ziekte ernstig zijn en zelfs de dood van de patiënt veroorzaken.

Welke wormen worden protozoa genoemd?

Protozoaire wormen kunnen een lichaam hebben met een constante vorm (ciliaten en flagellaten) en een variabel lichaam - een duidelijke vertegenwoordiger van de amoebe. Hun afmetingen zijn erg klein en variëren van 4-5 micrometer tot 1-3 millimeter. Vaak heeft de cel van deze micro-organismen meerdere kernen. De voortbewegingsorganen zijn pseudopoden, cilia en flagella. Het reproductieproces vindt, afhankelijk van de soort, plaats door middel van halvering of een complexe seksuele methode.

Om zichzelf te beschermen tegen ongunstige externe omstandigheden, maar ook voor verdere verspreiding, kunnen protozoaire helminten veranderen in cysten, dit zijn cellen die bedekt zijn met een beschermend membraan. Hierdoor kunnen ze transformeren van een bewegingloze cyste naar een actieve toestand als ze in een gunstige omgeving terechtkomen.

Er zijn vaak situaties waarin het lichaam van de gastheer niet eens merkt dat de protozoaire wormen erin parasiteren. In andere gevallen leidt de besmetting tot de dood van de gastheer. Sommige antilopensoorten in Afrika zijn bijvoorbeeld permanente ‘gastheren’ van trypanosomatiden. En een beet van een persoon door een tseetseevlieg, die drager is van deze wormen, kan hem infecteren en slaapziekte veroorzaken, waarvan bekend is dat deze levensbedreigend is.

De meest bestudeerde protozoaire wormen

Parasieten in het menselijk lichaam die tot de klasse van flagellaten behoren:

1. Giardia is een parasiet die gewoonlijk in de darmen, galwegen en lever van gewervelde dieren (mensen en dieren) leeft. Ze kunnen worden overgedragen via voedsel, water en andere factoren. Deze groep protozoa is de veroorzaker van een ziekte als giardiasis, een functionele aandoening van het maag-darmkanaal, namelijk de dunne darm. Veel patiënten die besmet zijn met Giardia ervaren geen duidelijke symptomen.
2. Leishmania is een protozoaire worm die wordt overgedragen door muggen. Nadat een insect een persoon heeft bijt, is de kans groot dat hij leishmaniasis oploopt. Tekenen van de ziekte zijn onder meer schade aan de huid, slijmvliezen en sommige inwendige organen; koorts en bloedarmoede zijn vaak tekenen van de ziekte.
3. Trypanosomatiden zijn protozoën die door insecten worden overgedragen. Wanneer het lichaam geïnfecteerd raakt, veroorzaakt de ziekte trypanosomiasis. Deze ziekte heeft een lang beloop. Afhankelijk van het type trypanosomatiden worden verschillende systemen en organen aangetast.
4. Amoeba-dysenterie parasiteert de darmen. Invasie vindt plaats in de vorm van een 4-nucleaire cyste. Hoewel dysenterie-amoebe bijna overal voorkomt, worden de meest voorkomende gevallen van infectie geregistreerd in tropische landen. Amoebe is de oorzaak van een dergelijke infectieuze protozoaire ziekte bij mensen als amoebiasis. Het klinische beeld van de ziekte is colitis ulcerosa, die wordt gekenmerkt door recidieven en exacerbaties. Er zijn ook gevallen van extraintestinale amebiasis - deze protozoaire wormen gaan van de darmen naar andere organen en zelfs naar de huid. De nieuwste vorm van de ziekte wordt huidamoebiasis genoemd - duidelijke ulceratieve-necrotische tekenen worden waargenomen op de billen en het perineum.
5. Trichomonas veroorzaken trichomoniasis. Momenteel zijn verschillende ondersoorten van Trichomonas bestudeerd. Intestinaal, waarvan het parasiterende gebied zich in de dikke darm bevindt en het helminth geen bijzondere schade aan de darmen veroorzaakt. Het gebied van parasitisme van urogenitale Trichomonas is, zoals de naam al doet vermoeden, het urogenitale systeem. Besmetting vindt plaats via seksueel contact. Deze ondersoort van protozoa is de oorzaak van een ziekte zoals trichomoniasis. Deze infectieziekte manifesteert zich door ontstekingsverschijnselen in het urogenitale systeem. Orale Trichomonas parasiteert de mondholte en vormt geen gevaar voor de mens.

De sporozoaire soort protozoa wordt vertegenwoordigd door malariaplasmodium en coccidia:

1. Plasmodium falciparum, overgedragen door muggen en de veroorzaker van malaria, is een protozoa micro-organisme. Het parasiteert in het bloed. Malaria bij een persoon die met deze parasiet is geïnfecteerd, manifesteert zich door de volgende symptomen: hypochrome bloedarmoede, koortsaanvallen, vergroting van organen zoals de lever en de milt.
2. Coccidia zijn protozoa die in het epitheelweefsel van de darmen van veel dieren leven. Een aantal soorten coccidia zijn de veroorzakers van de ziekte coccidiose. Bij mensen treedt deze ziekte op met lichte intoxicatie en symptomen van gastro-enteritis of enteritis.

Ciliaten: balantidia. Deze orde van protozoa die in de dikke darm leven, is de oorzaak van een ziekte zoals ciliaire dysenterie (balantidiasis).

Diagnose en behandeling van protozoaire wormen

Heel vaak, wanneer de aanwezigheid van wormen in het lichaam zonder symptomen optreedt, wordt de ziekte lange tijd niet gediagnosticeerd. Invasie kan worden vermoed door specifieke symptomen, en kan alleen worden opgespoord door middel van laboratoriumtests van uitwerpselen, urine, bloed en vloeistoffen verkregen door punctie uit verschillende organen en systemen.

In de medische praktijk zijn er algemene principes voor de behandeling van protozoaire invasie:

• antiparasitaire medicijnen;
• niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen;
• ontgifting medicijnen;
• wanneer er een secundaire bacteriële infectie optreedt, worden er nauw gerichte antibiotica ingezet.

De arts schrijft een specifieke behandeling voor op basis van het type protozoaire worm en de mate van besmetting.